Biriken kırgınlıklar ekseriyetle fark edilmeden oluşur. Kişi o an konuşmaz, tartışma çıkmasın diye susar ya da durumu kendi içinde çözmeye çalışır. Fakat bu suskunluk, hissin kaybolduğu manasına gelmez. Tersine, söz edilemeyen her kırgınlık, alaka içinde görünmez bir kayıt haline gelir.
Bu birikim, vakitle bağa olan toleransı azaltır. Daha evvel tolere edilen davranışlar, bir noktadan sonra tahammül edilemez hale gelir. Tartışmalar, başlangıçtaki mevzunun çok ötesine taşar; zira konuşulan şey aslında o an yaşanan olay değil, geçmişten gelen yüklerdir.
Biriken kırgınlıkların en zorlayıcı taraflarından biri, bağın duygusal tonunu değiştirmesidir. Bağlantı sertleşir, anlayış azalır ve karşılıklı düzgün niyet sorgulanmaya başlar. Kişi, karşı tarafın davranışlarını artık daha olumsuz bir çerçeveden değerlendirmeye eğilim gösterir.
Psikolojik danışmanlık sürecinde bu kırgınlıklar, birden fazla vakit “Aslında problem bu değil” cümlesiyle ortaya çıkar. Terapötik çalışma, geçmişte biriken hislerin inançlı bir halde tabir edilmesini amaçlar. Zira birikmiş kırgınlıklar konuşulmadıkça, ilgi kendini onaramaz.
Sağlıklı ilgilerde kırgınlıklar kaçınılmazdır; lakin birikmek zorunda değildir. Hisler vaktinde söz edildiğinde, bağlantı esnekliğini korur. Küçük olaylar büyümeden ele alınabildiğinde, bağ ziyan görmez.
İlişkiler, büyük krizlerle değil; küçük hislerin nasıl taşındığıyla şekillenir. Biriken kırgınlıklar fark edildiğinde, münasebet için onarıcı bir kapı aralanır.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
