Duygusal Zeka Çocuklukta Başlar: Hisleri Tanıma ve Düzenlemenin Gelişimsel Temeli
Bebekler doğuştan temel duygusal sinyallerle gelir: mutsuzluk, huzursuzluk, keyif,
şaşırma… Fakat bu hislerin isimlendirilmesi ve düzenlenmesi yetişkinin rehberliği ile
öğrenilir. Hisleri isimlendiren, aynalayan ve kabul eden bir bakım veren, çocuğun kendi
iç dünyasına daha inançlı bir halde adım atmasını sağlar.
“Duygu koçluğu” olarak isimlendirilen ebeveynlik yaklaşımı burada kıymetli bir rol oynar.
Çocuğun hissini bastırmak yerine (“ağlama”, “abartıyorsun”), o duyguyu kabul eden
ve düzenlemeyi öğreten bir yaklaşım çocuğun duygusal zekasını güçlendirir.
Okul çağına gelindiğinde toplumsal münasebetler, akran etkileşimleri ve sorun çözme becerileri
duygusal zekanın dışa vurulduğu alanlardır. Araştırmalar duygusal zekası yüksek
çocukların akademik olarak daha başarılı, toplumsal olarak daha uyumlu ve ruhsal olarak
daha güçlü olduklarını göstermektedir.
Duygusal marifetler sonradan geliştirilebilir. Yetişkinlikte bile farkındalık pratikleri, duygu
tanıma çalışmaları, bilişsel-davranışçı teknikler duygusal zekanın güçlendirilmesine
yardımcı olur.
Hazırlayan:
Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz
