Sosyal anksiyete yaşayan ergenler için okul ortamı, daima değerlendirildiklerini hissettikleri
bir alan haline gelebilir. Sınıfta kelam almak, öğretmenle irtibata geçmek, sunum yapmak ya
da küme çalışmalarına katılmak ağır tasa yaratabilir. Bu korku, ergenin potansiyelini
yansıtmasını zorlaştırır. Bilgi eksikliğinden değil, korkudan kaynaklanan performans düşüşleri
sık görülür.
Okul hayatında toplumsal anksiyetenin en bariz tesirlerinden biri kaçınma davranışlarıdır.
Ergen, korku yaşadığı derslere girmemek, kelam hakkı almamak, teneffüslerde yalnız kalmak
ya da küme çalışmalarından uzak durmak isteyebilir. Vakitle bu kaçınmalar artarak
devamsızlık problemlerine, derslere karşı isteksizliğe ve akademik gerilemeye yol açabilir.
Ergen, “yapamıyorum” algısını içselleştirerek kendine olan inancını kaybedebilir.
Toplumsal anksiyete, ergenin öğretmenlerle kurduğu alakayı de etkileyebilir. Soru sormaktan
çekinmek, anlamadığı mevzuları söz edememek ya da dayanak istemekte zorlanmak, öğrenme
sürecini sekteye uğratır. Öğretmenler tarafından sessiz, içine kapanık ya da ilgisiz olarak
algılanan ergenin yaşadığı telaş birden fazla vakit görünmez kalır.
Akran münasebetleri açısından bakıldığında, toplumsal anksiyete ergenin toplumsal ortamlardan geri
çekilmesine neden olabilir. Arkadaşlık kurmakta zorlanan ya da reddedilme korkusu yaşayan
ergen, yalnızlık hissiyle baş başa kalabilir. Bu durum okulda aidiyet duygusunun
zayıflamasına ve ergenin kendisini dışlanmış hissetmesine yol açabilir. Toplumsal izolasyon
arttıkça, korku da beslenen bir döngüye dönüşür.
Okul muvaffakiyetinin yanı sıra, toplumsal anksiyete ergenin duygusal yeterli oluşunu da tesirler. Sürekli
tetikte olma hali, bedensel belirtiler ve ağır öz kıymetlendirme, ergenin zihinsel enerjisini
tüketir. Bu durum vakitle tükenmişlik, ümitsizlik ve içe kapanma üzere belirtilerle kendini
gösterebilir. Toplumsal anksiyete fark edilmediğinde, öteki duygusal zorlanmalarla iç içe
geçebilir.
Bu noktada erken farkındalık ve dayanak büyük kıymet taşır. Toplumsal anksiyetenin okul
ömrüne tesirleri, sırf akademik bir sorun olarak ele alınmamalıdır. Aile, okul ve
danışmanlık sürecinin iş birliği içinde olması, ergenin kendisini inançta hissetmesini sağlar.
Ergenin yaşadığı tasanın anlaşılması ve olağanlaştırılması, dayanak sürecine katılımını
kolaylaştırır.
Sonuç olarak ergenlerde toplumsal anksiyete, okul hayatını çok boyutlu biçimde etkileyen bir
durumdur. Erken devirde ele alındığında, ergenin hem akademik hem de toplumsal gelişimi
desteklenebilir. Okul ortamında kendini inançta hisseden bir ergen, potansiyelini daha
sağlıklı bir halde ortaya koyabilir ve gelecekteki bağları için daha sağlam bir temel
oluşturur.
Kaynak : Doktor Sitesi
