Anlamak Her Vakit Düzgünleştirmek Midir?
Geçmişi anlamak, terapötik sürecin kıymetli bir kesimidir; buna rağmen tek başına kâfi değildir. Bilişsel seviyede farkındalık oluştuğunda kişi nedenlerini kavrar, irtibatları görür ve yaşadıklarını anlamlandırır. Ancak duygusal yük, sırf anlamakla her vakit çözülmez.
Çünkü birtakım tecrübeler yalnızca niyetle değil, bedensel ve duygusal hafızayla taşınır.
Anlamak ile Hissetmek Ortasındaki Fark
Danışan geçmişte yaşananları mantıksal olarak açıklayabilir hâle geldiğinde, süreç ilerliyor üzere görünür. Lakin hisler hâlâ tıpkı yoğunlukta kalabilir. Bu noktada kişi kendini şu soruyla baş başa bulur:
“Madem anladım, neden hâlâ bu türlü hissediyorum?”
Bu durum mutlaka terapinin işe yaramadığı manasına gelmez. Tersine, sürecin bir evresine gelindiğini gösterir. Zira birtakım hisler evvel fark edilir, daha sonra işlenir.
Geçmişle Temas Bazen Neden Zorlaştırır?
Geçmişi anlamak, bazen kişinin bugüne kadar kendini nasıl koruduğunu da anlamasına katkı sağlar. Bastırılan hisler, ertelenmiş yaslar ya da söz edilmemiş muhtaçlıklar ortaya çıktığında, kısa vadede rahatlama yerine zorlanma yaşanabilir.
Bu noktada kişi şunu fark edebilir:
“Ben bugüne kadar bu türlü dayanmışım.”
Bu farkındalık, güçlendirici olduğu kadar sarsıcı da olabilir.
Terapötik Açıdan Bu Durum Ne Manaya Gelir?
Terapi, süratli bir rahatlama vaadi sunmaz. Kimi süreçlerde anlamak, evvel yükü artırıyor üzere hissedilebilir. Zira hislerle temas etmek, onları bastırmaktan daha zahmetlidir. Lakin bu temas, uzun vadede daha kalıcı bir güzelleşmenin kapısını ortalar.
Terapötik süreçte hedef, geçmişi yalnızca açıklamak değil; geçmişle kurulan ilgiyi dönüştürmektir.
Geçmişini anlamak her vakit çabucak rahatlatmaz. Bazen evvel zorlaştırır, bazen beklenmedik hislerle yüzleştirir. Fakat bu durum terapinin yanlış ilerlediğini değil bilakis derinleştiğini gösterir. Güzelleşme, her vakit hafifleyerek değil; bazen ağırlaşanı taşıyabilecek bir alan oluşturarak gerçekleşir.
