Çiftler ortasındaki sonu gelmez çatışmalarda bizim için en tanıdık olan yakınma eşin değişmesi şartı ile ilişkinin/evliliğin değişebileceği inancıdır ve terapi koltuğuna oturan istisnasız bütün çiftler de bu beklenti ile terapiye gelir. Fakat süreç içinde şunu anlarız ki eşler boşlukta ortaya koydukları davranışları ile değil, biri oburunu etkileyen mikro söz, tavır ve his mesajları ile dahi rastgele bir uyuşmazlığın fitilini ateşleyebilmektedirler.
Bu noktada ”döngü” kavramı sahneye çıkar ve his odaklı çift terapisinin temel ideolojisi olarak şunu söyler:
”İlişkinizde siz ya da eşiniz sorunlu değilsiniz ve yaşadıklarınız farkına varamayarak içine düştüğünüz döngünün bir sonucu. Bağlanma boyutunda yer alarak yakınlık gereksinimi içerisinde yer alan eş bu gereksinimle partnerine yöneldiğinde, ısrara dönüşen talepleri kimlik boyutunda yer alan eşi tarafından çarçabuk kimliğinin/varlığının tehdit edildiği, yönlendirilmeye ve üzerinde güç kullanılmaya çalışıldığı formunda bir algıya dönüştüğünde döngü etkinleşir. Yakınlık talebinde bulunan eş öteki eşi takip edip kovaladıkça, kimlik özgünlüğü ve özgürlüğü ile daha fazla özerklik ve bağımsızlığa gereksinim duyan eş kaçmaya başlar. Kısaca biri kaçarken başkası kovalar…Günün sonunda muhtaçlıklar karşılanmamış, problemler çözümlenememiş ve uzlaşı gerçekleşememiştir ve döngüler anlaşılamadığı sürece bu bu türlü sürer masraf…”
Ortaya çıkabilecek bir çok döngü dinamiğine ait verdiğimiz bu örnekte bağlanma (yakınlık ihtiyacı) ve kimlik (özerklik, tanınma ve benlik onayı ihtiyacı) boyutlarında ortaya çıkabilecek bir vaka formüle edilmiştir. Daha bir çok münasebet ve çatışma durumunu anlayabileceğimiz çeşitli boyutlarda (bağlanma/kimlik, bağlanma/bağlanma, kimlik/kimlik ve mix boyutlar ile kaçan/kovalayan, baskın/çekinik, baskın/baskın, vb.) yapacağımız formülasyonun akabinde his boyutları (aracı/sahte hisler -timsan gözyaşları-, ikincil hisler -altta yatan üzüntüyü gizleyen öfke üzere..-, ve birincil gerçek duygular) çalışılarak çiftlerin ilişkilerini ve kendilerini tanımalarını ve kapsayarak sevmeyi öğrenecekleri anlayış ile maharetlerini geliştirmelerini hedefleriz.
Ve son olarak His Odaklı Çift Terapi ideolojisini en hoş formda yansıtan M. Buber in tabiriyle anlatımızı şimdilik noktalayalım:
”İki insanın gerçek olarak gerçek benliğini bir başkasına açmadığı hiç bir evlilik bağında, o bağlantıdan gerçek bir evlilik hayatı doğmaz”
-Buber (1958, s.51)
