Neden Daima Birebir Tip İnsanları Seçiyorsun? Makus Münasebet Döngüsünün Ruhsal Gerçekleri

Çoğu insan ayrıldığı partnerin birebirini bir sonraki münasebette yine seçtiğini fark eder. Kıssa değişir üzere olur ama roller, acılar, çatışmalar ve hayal kırıklıkları hiç değişmez. Size şanssızlık yahut yazgı üzere gelen bu durum şanssızlık değildir. Karşınıza çıkan beşerler daima “aynı tip” olduğu için de değildir. Sert gerçek şudur; biz geçmişte tanıdığımız duyguyu yine üretiriz. Sağlıklı olanı değil, tanıdık olanı seçeriz. Tıpkı motifleri arar dururuz. Canımızı acıtsa bile, bizi üzse bile,bundan bıkmış olsak bile tanıdık olanı seçmeye meylederiz. Daima tıpkı tipi seçmenin sebebi makus baht değil, yalnızca “Psikolojik Kodlandırmalarımız” .

Bu kısır döngünün kökeni çocukluğa dek uzanır. Çocuklukta öğrenilen sevgi modeli İnsanın birinci öğrendiği “sevgi modeli” ailesindendir. Şayet çocuklukta aldığın sevgi koşulluysa, hislerin önemsenmediyse, daima eleştirildiysen, ebeveynin aralı, soğuk yahut tutarsızsa, ilgiyi almak için gayret göstermen gerektiyse, yetişkinlikte de birebir modeli yine üretirsin. Bilinçaltı şöyle der: “Sevgi bu türlü bir şey. Bu tanıdık.” ve tanıdık olan şey, sağlıklı olmasa bile “güvenli” hissettirir.

Neden hoş alakalarda huzursuz oluyorsun?

Çok sert bir gerçek geliyor: Sağlıklı sevgi, travmatik sevgiye alışmış bireye rahatsızlık verir. Neden? Zira drama yoktur, belirsizlik yoktur, terk edilme korkusu tetiklenmez, gayret etmek gerekmez. Bilinçdışı bunu şöyle yorumlar: “Bu gerçek olamaz, bunu tanımıyorum, öyleyse bir sorun var.” ve ne yazık ki kişi kendi kendini sabote etmeye başlar.

Peki neden daima toksik partnerlere çekiliyorsun?

Toksik partnerler ekseriyetle tanıdık hisleri tetikler; tutarsızlık, iniş çıkışlar, belirsizlik, kıymetsiz hissettirme, bir gün sıcak bir gün soğuk davranma… Bunlar çocukluğunda hissettiğin hislere benziyorsa, beynin bu alakayı “aşina” bulur. Yani sorun senin tanıdık olduğu için daima birebir insanları ve emsal motifleri seçip tıpkı döngüye girdiğin. Burada soracağın asıl soru “Ben neden makûs insanları seçiyorum?” sorusu yerine “Ben neden tanıdık acıyı sevgi zannediyorum?” sorusu olmalı.

Her sıhhatsiz bağ döngüsü birebir şemayı içerir:Toksik alaka döngüsünde kendini tekrarlayan üç evre var; bunlara birlikte bakalım:

1. Çekim

Kişi “tanıdık bir his” duyduğu için çekilir. Bu his birden fazla vakit inanç değil, travmanın tanıdıklığıdır.

2. Belirsizlik ve Yıpranma

Partner tutarsızdır. Kişi daima efor gösterir ve korku artar.

3. Kopuş ve Tekrarlama

İlişki biter, kişi tıpkı özelliklere sahip diğer biriyle tekrar başlar. Bu döngü kırılmadığı sürece birebir kıssa tekrar tekrar yaşanır.

Bu döngü cinselliği de tesirler. Toksik alaka döngüsünde cinsellik: bağlanmayı derinleştiren, bağımlılığı artıran, duygusal karmaşayı büyüten bir araç hâline gelir. Zira beynin en savunmasız olduğu an yakınlık anıdır. Toksik ilgilerde bu yakınlık tutku değil, telaş ve belirsizliğin kimyasalı
haline gelir. Bu yüzden döngü daha güçlü bağlar ve kırılması daha güç hâle gelir.

Peki bu döngüyü kırmanın bir yolu var mı? Elbette var.
Tanıdık olana değil, itimat verene yönelmelisin. Aşina hissettiğin her şey senin için yanlışsız değil, aşina olduğuna değil, sana düzgün gelene yönelmeyi öğrenmelisin. Bir öteki kıymetli konu; korku ile çekimi karıştırmamalısın. Kalp çarpıntısı her vakit aşk değildir; bazen travmanın tetiklenmesidir. Bunun la birlikte kendini sabote ettiğin noktaları fark etmeyi denemelisin. Sağlıklı sevgi sana sıkıcı geliyorsa, bu bir işarettir, orada işaret ettiği yerde görmeni bekleyen bir nokta vardır. Tüm bunların dışında profesyonel bir görüş almak da elbette her vakit bir farkındalık aracı olacaktır. Bağlanma sistemini tekrar kurmak, takviyeyle çok daha süratli ve kalıcı olur.

İnsan bilinçaltı yarım kalan duyguyu tamamlamak ister. Bu yüzden benzeri şahısları seçer, emsal acıları yaşar. Döngü fark edildiğinde kırılır;
kırıldığında ise bağlantı kapasitesi büsbütün değişir.