“Sorunum Yok” Ne Manaya Gelir?
Sorun yaşamamak ile sorun fark etmemek birebir şey değildir. Kimi danışanlar hayatlarını
fonksiyonel bir formda sürdürüyor olabilir: çalışıyor, ilgilerini devam ettiriyor, günlük
sorumluluklarını yerine getiriyordur. Lakin iç dünyalarında tanım edemedikleri bir huzursuzluk,
boşluk ya da taraf kaybı hissi olabilir.
Klinik pratikte bu danışanlar çoklukla şu cümleleri kullanır:
“Her şey yolunda ancak içim rahat değil”
“Mutlu olmam gerekirken keyifli hissetmiyorum”
“Bir şeyler eksik lakin ne olduğunu bilmiyorum”
Burada terapiye getiren şey, bir kriz değil; fark edilmek isteyen bir içsel süreçtir.
Terapiye Gelmek İçin Kriz Koşul mı?
Hayır. Psikoterapi sadece bozulmuş olanı onarmak için değil, farkındalığı artırmak için de
başvurulan bir süreçtir. Kimi danışanlar terapiye, kendilerini daha düzgün tanımak, tekrar eden
ilgi kalıplarını anlamak ya da ömürlerinde neden daima misal döngülere girdiklerini
keşfetmek için gelir.
Bu noktada terapi, bir “tamir alanı” olmaktan çok, bir keşif alanı hâline gelir.
Klinik Açıdan Bu Danışanlar Neden Kıymetlidir?
Besbelli bir sorun anlatmayan danışanlar, terapötik süreci zorlaştırmaz; tersine terapistin
dikkatini öbür bir düzleme taşır. Bu bireyler çoklukla:
duygularıyla temas etmekte zorlanan,
uzun müddettir otomatik pilotta yaşayan,
“idare eden” fakat sahiden tatmin olmayan
bir iç dünyaya sahiptir.
Terapi sürecinde emel, danışana “bir sorun bulmak” değildir. Hedef, danışanın kendi içsel
tecrübesine alan açabilmesidir.
“İyi” Hissetmek ile “Canlı” Hissetmek Ortasındaki Fark
Bazı danışanlar için hayat “kötü” değildir lakin canlı da değildir. Hisler düzleşmiş, heyecan
azalmış, münasebetler yüzeyselleşmiş olabilir. Bu durum birden fazla vakit dışarıdan fark edilmez ve kişi
kendini şikâyet etmeye hakkı yokmuş üzere hisseder.
Terapi, bu noktada şunu sorar:
“Sadece yönetim etmek mi istiyorsun, yoksa sahiden temas etmek mi?”
Bu soru birden fazla vakit sürecin kırılma noktasıdır.
Sorun yaşamayan danışanların terapiye gelmesi bir çelişki değil, ruhsal olgunluğun bir
göstergesi olabilir. Terapiye başvurmak için hayatın dağılması gerekmez. Bazen kişi sadece
durmak, bakmak ve kendini daha derinden anlamak ister.
Psikoterapi, sadece acıyı azaltmakla değil; manası derinleştirmekle de ilgilidir.
